Archive for Nisan 2010

Yağmur’un Sesi…

Nisan 22, 2010
 

Yağmur’un Sesi

Var mıdır yağmurun sesi …
Bence yok….
Buluttan inen yağmur damlaları sessiz sedasız
Kendini yerçekiminin kollarına bırakır….
Ve toprağa düşer …
Toprak sevinç naraları atmaya başlar,
Çıkan ses, toprağın özleminin sesidir,
Bazen bir dala,
Bir ağaca,
Ya da bir yaprağa düşer
Ve ses, umudun sesidir,
Yağmurun sesi değil..
Kimi zaman kiremit,
Ya da çinko bir dama düşer
Bir melodiye dönüşür
Ve ses, yağmurun değil
Yağmurun değdiği yerlerin sesidir……
Yağmur,
Cama değer aşkı,
Toprağa düşer umudu,
Dama düştüğünde ise,
Bazen hüznü,
Bazen korkuyu,
Bazen de sevgiyi anımsatır …
Yağmurun sesi dediğimiz aslında
Değdiği yerin sesidir ….

Ve Yağmur bazen gönüle düşer
Gönül dile gelir
ŞİİR olur

 
Oya Özpoyraz

Bu şiirin hikayesi: https://i1.wp.com/i175.photobucket.com/albums/w146/elvisgirl1972/MIX/SUPERBEAUTY%202/4eg48.gif 

Kalemi ile yüreğini koyan can dosta teşekkürlerimle……

Gökyüzünden düşen yağmur tanecikleri adını bilmediğimiz bir enstrumantal çalgının çıkardığı ilahi bir ses gibidir. Öyle huzur verirki çok uzaklara götürüverir seni, bazende çok uzaklardakini sana getiriverir.Bazen umudun sesi olur bazense hüznün sesi, bazen korkuyu bazense sevgiyi hatırlatır.
Bazen çok düşünürüm yağmur yağarken, gökyüzünden yağmur tanecikleri düşerken yere, belkide gökyüzünde ağlayan biri vardır diye..Belkide oda hasrettir birilerine..Belkide oda ağlıyarak gözyaşlarını dökerek rahatlıyordur.Oda hüznü,sevinci, korkuyu sevgiyi yaşıyordur.Belkide sevdiğine koşuyordur kavuşmak adına.
suyun toprağa hasreti,
toprağın suya hasreti gibi…

Feridun ERDOĞAN

 

 

 
Reklamlar

…Siyah Beyaz Bir Resim

Nisan 22, 2010

 
 
…Siyah Beyaz Bir Resim

Eski bir kitaptı aradığım
Bulduğumda bir resim düştü arasından
Sararmış, siyah beyaz bir resim.
Baktım,
Biraz gurur,
Biraz mutluluk
Ve birazda yorgunluk la bakan
Bir çift yeşil göz…
Bu gözleri ortaya çıkaran
Yeşil elbiseli annem…gülümsüyordu..

Yanı başında,
Bakışları aynı, renkleri farklı gözlerle
Şakakları ağarmış babam…

Rengarenk balonlar sarkıyordu,
Annemin günler,geceler boyu uğraştığı
El emeği göz nuru ile işlenmiş,
Rengarenk çiçeklerle bezenmiş,
Çin iğnesi yorganın örttüğü yatağa…

Siyah elbiseli,
Yaşına inat simsiyah saçlı bir kadın
Tutmuştu ellerini,
Göğsü mavili kırmızılı kurdelelerle,
Sapsarı altınlarla bezeli,
Gözleri ağlamaklı,
Ruhu delikanlı telaşında olan çocuğun..

Dede uzandı gururla,
Grili,lacivertli gömleğinin cebindeydi
Söz verdiği saat
Taktı koluna

Ve ben
Biraz kıskanç ve bir o kadarda mutlu.

Ağlıyorsun, dedi oğlum
Alt tarafı bir resim
Biraz sararmış siyah beyaz bir çocuk resmi
Evet
Sararmış, siyah beyaz bir resimdi baktığım
Ama rengarenk anılarla dolu….

 
Oya Özpoyraz