HAYATTAN NE ÖĞRENDİM ?

goruntu121.jpg

Sonsuz bir karanligin içinden dogdum. Isigi gördüm, korktum. Agladim.
Zamanla isikta yasamayi ögrendim.

Karanligi gördüm, korktum.
Gün geldi sonsuz karanliga ugurladim sevdiklerimi…
Agladim.

* * *
Yasamayi ögrendim.
Dogumun, hayatin bitmeye basladigi an oldugunu;
aradaki bölümün, ölümden çalinan zamanlar oldugunu ögrendim.

* * *
Zamani ögrendim.
Yaristim onunla…
Zamanla yarisilmayacagini, zamanla barisilacagini, zamanla ögrendim…

* * *
Insani ögrendim.
Sonra insanlarin içinde iyiler ve kötüler oldugunu…
Sonra da her insanin içinde iyilik ve kötülük bulundugunu ögrendim.

* * *
Sevmeyi ögrendim.
Sonra güvenmeyi…
Sonra da güvenin sevgiden daha kalici oldugunu,
sevginin güvenin saglam zemini üzerine kuruldugunu ögrendim.

* * *
Insan tenini ögrendim.
Sonra tenin altnda bir ruh bulundugunu…
Sonra da ruhun aslinda tenin üstünde oldugunu ögrendim.

* * *
Evreni ögrendim.
Sonra evreni aydinlatmanin yollarini ögrendim.
Sonunda evreni aydinlatabilmek için önce çevreni aydinlatabilmek gerektigini ögrendim.

* * *
Ekmegi ögrendim.
Sonra baris için ekmegin bolca üretilmesi gerektigini…
Sonra da ekmegi hakça ülesmenin,
bolca üretmek kadar önemli oldugunu ögrendim.

* * *
Okumayi ögrendim.
Kendime yaziyi ögrettim sonra…
Ve bir süre sonra yazi, kendimi ögretti bana…

* * *
Gitmeyi ögrendim.
Sonra dayanamayip dönmeyi…
Daha da sonra kendime ragmen gitmeyi…

* * *
Dünyaya tek basina meydan okumayi ögrendim genç yasta…
Sonra kalabaliklarla birlikte yürümek gerektigi fikrine vardim.
Sonra da asil yürüyüsün kalabaliklara karsi olmasi gerektigine aydim.

* * *
Düsünmeyi ögrendim.
Sonra kaliplar içinde düsünmeyi ögrendim.
Sonra saglikli düsünmenin kaliplari yikarak düsünmek oldugunu ögrendim.

* * *
Namusun önemini ögrendim evde…
Sonra yoksundan namus beklemenin namussuzluk oldugunu;
gerçek namusun, günah elinin altindayken, günaha el sürmemek oldugunu ögrendim.

* * *
Gerçegi ögrendim bir gün…
Ve gerçegin aci oldugunu…
Sonra dozunda acinin,
yemege oldugu kadar hayata da lezzet kattigini ögrendim.

* * *
Her canlinin ölümü tadacagini,
ama sadece bazilarinin hayati tadacagini ögrendim.

Ben dostlarımı ne kalbimle ne de aklımla severim.
Olur ya…
Kalp durur..
Akıl unutur…
Ben dostlarımı ruhumla severim.
O ne durur, ne de unutur…

MEVLANA 
 

2 Yanıt to “HAYATTAN NE ÖĞRENDİM ?”

  1. fehmi Says:

    Arkadaşlar bu süper şiir Mevlananın hangi eserinden acaba

  2. candandostluk Says:

    Fehmi Bey, şiir hayattan ne öğrendim? olarak geçiyor..

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s


%d blogcu bunu beğendi: