gitme diyebilseydin

Gözlerindeki fırtına bulutları, yağmuru getirecek.

Terkedecek sevdalar, benliğini…

Garip bir huzursuzluk kaplayacak her yanını,

Ağlamak isteyecek,ağlayamayacaksın…….

Bir yumru saplanacak boğazına.

Donuk bakışların ile yalnız kalacaksın ıssız akşamlarda,

Gidişime yanacak, anlatamayacaksın kimseye,

Gurur diyecek,aldatacaksın kendini…..

Oysa sen yağmuru severdin,ben yağmur sonrasını….

Sen denizi severdin,ben martıların çığlıklarını,

Çığlığımdın sen diyemedin…….diyebilseydin.

Ya da… bir demek papatya verebilseydin…..

Affedebilseydin kendini……..

Ben affetmiştim seni……..

Bir Yanıt to “gitme diyebilseydin”

  1. şebnem Says:

    Bazen insan herşeyi, herkesi affedebiliyor da kendini asla….
    En zor olanda bu değil mi? Her düşünüşte, içini bir suçluluk duygusu parçalar, kanamasız bir dolu yaralar açılır.
    İşte o an insan çatlamamak için ağlamak ister, ağlayamaz….
    Boğazına takılı kalan yumruyla cezalandırır kendini….
    Yüreğinize sağlık….

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s


%d blogcu bunu beğendi: