Yağmur’un Sesi…

Yağmur’un Sesi Var mıdır yağmurun sesi … Bence yok…. Buluttan inen yağmur damlaları sessiz sedasız Kendini yerçekiminin kollarına bırakır…. Ve toprağa düşer … Toprak sevinç naraları atmaya başlar, Çıkan ses, toprağın özleminin sesidir, Bazen bir dala, Bir ağaca, Ya da bir yaprağa düşer Ve ses, umudun sesidir, Yağmurun sesi değil.. Kimi zaman kiremit, Ya da çinko bir dama düşer Bir melodiye dönüşür Ve ses, yağmurun değil Yağmurun değdiği yerlerin sesidir…… Yağmur, Cama değer aşkı, Toprağa düşer umudu, Dama düştüğünde ise, Bazen hüznü, Bazen korkuyu, Bazen de sevgiyi anımsatır … Yağmurun sesi dediğimiz aslında Değdiği yerin sesidir …. Ve Yağmur bazen gönüle düşer Gönül dile gelir ŞİİR olur

Oya Özpoyraz Bu şiirin hikayesi:   Kalemi ile yüreğini koyan can dosta teşekkürlerimle…… Gökyüzünden düşen yağmur tanecikleri adını bilmediğimiz bir enstrumantal çalgının çıkardığı ilahi bir ses gibidir. Öyle huzur verirki çok uzaklara götürüverir seni, bazende çok uzaklardakini sana getiriverir.Bazen umudun sesi olur bazense hüznün sesi, bazen korkuyu bazense sevgiyi hatırlatır. Bazen çok düşünürüm yağmur yağarken, gökyüzünden yağmur tanecikleri düşerken yere, belkide gökyüzünde ağlayan biri vardır diye..Belkide oda hasrettir birilerine..Belkide oda ağlıyarak gözyaşlarını dökerek rahatlıyordur.Oda hüznü,sevinci, korkuyu sevgiyi yaşıyordur.Belkide sevdiğine koşuyordur kavuşmak adına. suyun toprağa hasreti, toprağın suya hasreti gibi… Feridun ERDOĞAN