Adaletiyle şöhret bulan büyük Sultan Nuşirevan ölmeden evvel, son nefesinde Hürmüz’ e bir takım nasihatlerde bulunmuş:
‘Oğlum’ demiş,
‘Kendi hayatınla meşgul olma da, yoksulların gönlünü gözet.
Kendi hayatını düşünmekle kalırsan ülkende kimse rahat etmez.
Çoban uyumuş, kurt da sürüde… Bu hal akıllı kimselerin beğeneceği şey değil.
Halk köke benzer, sultan ağaca… ve ağaç kökünden kuvvet alır, evladım. O halde halkın kalbini, gönlünü yaralamamaya gayret et, yoksa kendi kökünü kazmış olursun….’
Esasen sadece devletin yönetenleri, hükümdarları için değil, üç kişinin bile başında bulunan amirlere hitap eden nasihatlerdir bunlar. Nitekim Montaigne’ nin de belirttiği gibi bir aileyi yönetmekle bir ülkeyi yönetmek arasında çok büyük bir fark olmasa gere.
Gücünü kökünden almayan ağaçlar, zaten her rüzgarla yıkılma tehlikesi yaşarlar. Ufacık sarsıntılar, küçük esintiler dahi yerlere çalar heybetli, ihtişamlı görünen koca gövdelerini…Sayın Hasan DOĞAN’ın NE GELİR Kİ GÖZE adlı eserindeki denemelerden alıntıdır.